Windą na szafot
Repremiera: 14 września 2026
Z okazji setnych urodzin Milesa Davisa (autora muzyki do filmu) odbyły się specjalne pokazy 26 maja 2026 (dokładnie wtedy minęło 100 lat od narodzin geniusza jazzu).
Francja 1957, 91’
Oryginalna wersja językowa: francuska.
Film z napisami w języku polskim.
Tłumaczenie: Magdalena Kamińska-Mauruegon
Film po rekonstrukcji cyfrowej.
Paryż w rytmie jazzu, zbrodnia w rytmie serca.
„Windą na szafot” (Ascenseur pour l’échafaud) z 1958 roku to nie tylko debiut fabularny Louisa Malle’a, ale kamień milowy, który przetarł szlaki dla francuskiej Nowej Fali. Legendarne dzieło niepokornego twórcy znad Sekwany to stylowy kryminał noir, w którym melancholijna atmosfera paryskich ulic być może jest nawet ważniejsza od fabularnej intrygi. W centrum historii jest zbrodnia popełniona przez Juliana Taverniera na mężu swojej kochanki. Może to morderstwo byłoby doskonałe, gdyby nie „drobny” szczegół, który powoduje, że Julian musi wrócić na miejsce zbrodni.
„Windą na szafot” to przede wszystkim nastrojowe kino osiągnięte pionierskim zastosowaniem małych kamer, swobodną konstrukcją, pięknymi zdjęciami i niezapomnianą, stworzoną w ciągu doby, legendarną muzyką geniusza jazzu – Milesa Daviesa. To także pierwszy film w którym mogła odsłonić swój talent przyszła ikona francuskiego kina – Jeanne Moreau.
Reżyseria: Louis Malle
Muzyka: Miles Davis
Scenariusz: Roger Nimier, Louis Malle (oparty na powieści Noela Calefa „Windą na szafot”)
Zdjęcia: Henri Decaë
Montaż: Léonide Azar
Scenografia: Jean Mandaroux, Rino Mondellini
Producent: Jean Thuillier
Produkcja: Nouvelles Editions De Films
Występują: Jeanne Moreau, Maurice Ronet, Georges Poujouly, Yori Bertin
Nagrody: Nagroda Louisa Delluca
Klasyczny thriller, gęsty jak dym w paryskim klubie jazzowym, w którym rysuje się kształt nadchodzącej Nowej Fali.
Michał Oleszczyk, SpoilerMaster
Jeden z najpiękniejszych filmów o tym, że winda potrafi naprawdę zmienić życie. A poważnie: Windą na szafot to pulsujący nerwowym jazzowym rytmem kryminał o ciemnej stronie miłości. No i muzyka Milesa Davisa — ikoniczna ścieżka dźwiękowa, która, podobnie jak film, nie starzeje się, tylko z czasem szlachetnieje.
Po godzinach. Robert Ziębiński
Malle bardzo umiejętnie podsyca klimat napięcia, posługując się nagrywanymi “na gorąco” improwizacjami jazzowymi.
Alicja Helman, Film kryminalny
Wirtuozerska koncepcja stylistyczna sprawia, że Windą na szafot oprócz swojej wysokiej klasy w gatunku sensacyjnym ma także wartość wybornego poematu wizualnego.
Adam Garbicz, Jacek Klinowski, Kino, wehikuł magiczny. Przewodnik osiągnięć filmu fabularnego. Podróż druga 1950-1959
Debiutancki kryminał o precyzji hitchcockowskiej.
Jerzy Płażewski, Historia filmu francuskiego
Fabuła jest tu tylko pierwszą warstwą za którą kryje się wiele rzeczy rozsadzających ramy konwencji filmu kryminalnego.
Wojciech Solarz, Film
Film, uznawany za początek francuskiej Nowej Fali w kinie, łączy autorskie spojrzenie z inspiracjami klasyką w wydaniu Bressona i Hitchcocka. Konstrukcja filmu jest zarazem precyzyjna i swobodna, opiera się na klasycznym suspensie, ale w atmosferze można wyczuć otwarcie na inną rzeczywistość oraz przestrzeń duchową bohaterów.
Adam Wyżyński, sfp.org.pl
Film przeznaczony dla widzów od 15 roku życia
Poniżej znajduje się dostęp do materiałów pomocnych w popularyzacji filmu